Advanced Search

Show simple item record

dc.date.accessioned2020-11-16T07:30:16Z
dc.date.available2020-11-16T07:30:16Z
dc.date.issued2015en_US
dc.identifier.citationYurtsever, A. (2015). Neokoros düşüncesinin kökeni ve gelişimi: Tanrı, kutsal krallık ve yönetici ilişkisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15 (2), 1-16.en_US
dc.identifier.issn2667-8683
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11421/25091
dc.description.abstractNeokoros (Gr. νεώκoρος/νεωκόρος) Roma İmparatorluk Dönemi’nde imparator kültüne bağlı olarak ortaya çıkan dini bir terim ve Hellen Küçük Asyası’nda bizzat imparator tarafından kentlere verilen unvandır. Neokoros teriminin kelime anlamı bir tapınağın günlük rutininden ve işlevselliğinden sorumlu kişiler, tapınak koruyucusu olarak açıklanmaktadır. HellenKüçük Asya’sında neokoros unvanına sahip kentler bu unvan sayesinde agonlar düzenleyebilir, tanrısallaştıran imparatoru bu şekilde onurlandırırlardı. Neokoros düşüncesi, özellikle Augustus Dönemi’nde, Roma İmparatorluk Dönemi’nin başlaması ile şekillenmeye başlar. İmparator Augustus sonrasında pek çok imparatorun öldükten sonra tanrı ilan edildiği bazılarının ise yaşarken tanrılaştırıldığı görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, MÖ 3. binden itibaren ilk krallık kurumunun gelişim sürecini ve bununla ilişkili olarak tanrı-kral, kutsal krallık düşüncesini Roma İmparatorluk Dönemi’ne kadar izlemektir.en_US
dc.description.abstractNeokoros (Gr. νεώκoρος/νεωκόρος) is a religious term emerging in relation with the imperial cult during the Roman Imperial Period, and a title directly approved by the emperor for some of the cities in the Roman Asia Minor. The meaning of the term can roughly be explained as the temple guard, or the stuff in charge of the daily routine of a temple. The cities entitled as neokoros could assemble agons to revere the deified emperor. The known practise of neokoros seems to have taken shape during Augustus, with the dawn of the Imperial Period, and many successors of Augustus were worshiped after they decease, since some of them were revered alive. The main purpose of this study is to trace the godly kingship and the previous evidence for the development of this process, starting from the 3rd millennium BC until the Roman Imperial period.en_US
dc.language.isoturen_US
dc.publisherAnadolu Üniversitesien_US
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccessen_US
dc.subjectNeokorosen_US
dc.subjectTanrı-Kralen_US
dc.subjectAta Kültüen_US
dc.subjectKahraman Kültüen_US
dc.subjectRoma İmparatorluğuen_US
dc.subjectNeokorosen_US
dc.subjectGod-Kingen_US
dc.subjectCult of Ancestoren_US
dc.subjectCult of Heroen_US
dc.subjectRoman Empireen_US
dc.titleNeokoros düşüncesinin kökeni ve gelişimi: Tanrı, kutsal krallık ve yönetici ilişkisien_US
dc.title.alternativeThe origin and evolution of the ıdea of neokoros: the relation between the god, divine kingship and the monarchen_US
dc.typearticleen_US
dc.relation.journalAnadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisien_US
dc.contributor.departmentAnadolu Üniversitesi, Edebiyat Fakültesien_US
dc.identifier.volume15en_US
dc.identifier.issue2en_US
dc.identifier.startpage1en_US
dc.identifier.endpage16en_US
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanıen_US
dc.contributor.institutionauthorYurtsever, Adem


Files in this item

Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record